Werken in Zwitserland, wonen in Italië: oude en nieuwe frontalieri
Volgens het akkoord van 2020 ben je frontaliere als je binnen 20 km van de grens woont, in Ticino, Graubünden of Wallis werkt en in principe elke dag naar huis terugkeert, met maximaal 45 dagen per jaar zonder terugkeer om werkredenen. Nieuwe frontalieri betalen een Zwitserse bronbelasting van 80 % van het normale tarief (in Ticino volgens de officiële tabellen R, S, T en U); Italië belast het salaris vervolgens boven een vrijstelling van 10.000 € (franchigia) en verrekent de Zwitserse belasting. Oude frontalieri — wie op enig moment tussen 31 december 2018 en 17 juli 2023 frontaliere was — worden tot 2033 alleen in Zwitserland belast.
Voor de Italiaanse belasting neemt de calculator het Zwitserse salaris min de verplichte AHV/IV/EO-, werkloosheids- en BVG-premies, omgerekend tegen één jaarkoers, trekt de franchigia af en past de IRPEF-schijven van 2026 toe met de heffingskortingen, de verrekening van de Zwitserse belasting (naar verhouding verlaagd voor de franchigia) en de regionale en gemeentelijke opcentiemen. Thuiswerk in Italië tot 25 % van de werktijd geldt als werk in Zwitserland, volgens het protocol dat sinds 9 februari 2026 van kracht is.
Ben je geen frontaliere — buiten de zone van 20 km, werkzaam in een ander kanton of niet dagelijks terugkerend — dan past Zwitserland zijn volledige bronbelasting toe en belast Italië het hele salaris met verrekening, zonder franchigia. Nog niet geregeld: hoe Italië de bodemclausule van het akkoord toepast, en de zorgbijdrage voor oude frontalieri. In Ticino worden de officiële bronbelastingtabellen van 2026 gebruikt; in Graubünden en Wallis is de Zwitserse belasting een benadering.