Zo werkt het pensioenstelsel in Luxemburg
Het Luxemburgse wettelijke ouderdomspensioen (pension de vieillesse, uitbetaald door de CNAP) bestaat uit twee delen. De forfaitaire verhogingen (majorations forfaitaires) bedragen 25,075% van het referentiebedrag – € 2.706,71 per maand in 2026 – bij 40 verzekeringsjaren, naar verhouding bij minder jaren. De proportionele verhogingen (majorations proportionnelles) bedragen 1,763% van de som van alle verzekerde inkomens uit de hele loopbaan, meegeteld tot het premieplafond van € 13.856,63 per maand; het tarief stijgt met 0,016% voor elk jaar waarmee leeftijd plus verplichte verzekeringsjaren boven 95 uitkomen, tot 2,05%. Dit zijn de tarieven voor een pensioen dat in 2026 ingaat; sinds de hervorming van 2012 verschuiven ze met het startjaar tot 2052 (forfaitair 28%, proportioneel 1,6%). Vanaf 20 jaar geldt een minimumpensioen (€ 2.436,04 bij 40 jaar); het maximum is € 11.278 per maand.
De normale pensioenleeftijd is 65, met minstens 10 verzekeringsjaren. Vervroegd pensioen kan op 57 met 40 jaar verplichte verzekering, of op 60 met 40 jaar inclusief aanvullende periodes zoals studie vanaf 18 (maximaal 9 jaar); vanaf medio 2026 is op 60 één maand extra nodig, oplopend tot 8 maanden in 2030, behalve als alle 40 jaren verplicht verzekerd zijn. Er geldt geen korting als zodanig, alleen minder jaren en een lager proportioneel tarief; voldoe je niet aan de voorwaarden, dan laat de calculator het pensioen op 65 ingaan en rekent hij een overbruggingskapitaal mee. Hij gaat uit van een reëel constant loon; voor exacte cijfers vul je het brutopensioen uit je CNAP-simulatie in MyGuichet.lu in.
Een aanvullend bedrijfspensioen (régime complémentaire) telt alleen mee als je aangeeft dat je werkgever een regeling heeft: vul het jaarpensioen uit je overzicht in, of het huidige saldo en de maandelijkse premie inclusief het werkgeversdeel. Daarna telt de calculator alle pijlers op, vergelijkt het totaal met je doel als percentage van je laatste loon en berekent hoeveel je per maand moet sparen. Eerst benut hij de aftrekbare vormen: eigen bijdragen aan de bedrijfsregeling (art. 110 LIR, tot € 1.200 per jaar) en particuliere pensioenvoorziening volgens art. 111bis LIR (tot € 4.500 per jaar per belastingplichtige, minstens 10 jaar, uitkering tussen 60 en 75); de rest gaat naar vrij sparen.
Op pensioenen worden bijdragen voor ziekte- en zorgverzekering ingehouden, daarna inkomstenbelasting volgens de officiële pensioenformules met forfaitaire aftrekken voor gepensioneerden; de belastingkredieten voor gepensioneerden (CIP en CI-CO2) worden ook uitbetaald als er geen belasting verschuldigd is.